Ferro-legering

Er zijn veel productiemethoden voor ferrolegeringen, voornamelijk als volgt.

　　1, Geclassificeerd volgens de warmtebron

Volgens verschillende warmtebronnen is het verdeeld in koolstofwarmtemethode, elektrische warmtemethode, elektrische siliciumwarmtemethode en metaalwarmtemethode.

(1) Koolstofthermische methode. De koolstofthermische methode van de warmtebron van het smeltproces is voornamelijk exotherme cokesverbranding, met cokes als reductiemiddel om de oxiden in het erts, de productie in de hoogoven, te verminderen.

(2) Elektrothermische methode. De elektrothermische methode van de warmtebron van het smeltproces is voornamelijk elektrische energie, het gebruik van koolstofhoudend reductiemiddel om de oxiden in het erts te verminderen, en het gebruik van een continu bedrijfsproces bij de reductie van elektrische ovens.

(3) Elektrosilicium-warmtemethode. De elektro-siliciumwarmtemethode van het smeltproces is de belangrijkste bron van warmte-energie, de rest van de warmte die vrijkomt voor de oxidatie van silicium, het gebruik van silicium (zoals ferrosilicium of tussenproducten silicomangaanlegeringen, silicium-chroomlegeringen) als reductiemiddel om de oxiden in het erts te verminderen, de productie van intermitterende bewerkingen in de elektrische raffinageoven.

(4) Metaalwarmtemethode. De metaalwarmtemethode van de warmtebron is voornamelijk afkomstig van de reductie van silicium, aluminium en andere metaalreductiemiddelen van concentraten in het oxide wanneer de warmte vrijkomt, de productie van intermitterende, in de cilindersmeltoven.

2, volgens de bedieningsmethode en procesclassificatie

De verschillende kenmerken van het productieproces zijn onderverdeeld in fluxmethode en geen fluxmethode, continu en intermitterend, geen slakmethode, en slakmethode en andere smeltmethoden.

(1) Smeltmethode. Bij de productie van ferrolegeringen volgens de fluxmethode worden koolstofhoudende materialen, silicium of andere metalen als reductiemiddelen gebruikt en worden slakvormende materialen toegevoegd om de samenstelling en aard van de slak (zuurgraad en alkaliteit van de slak) te regelen.

(2) Niet-flux-methode. Bij de productie van ferrolegeringen zonder vloeimiddelmethode worden doorgaans koolstofhoudende materialen als reductiemiddelen gebruikt, en worden er geen slakvormende materialen toegevoegd om de samenstelling en aard van de slak tijdens de productie te reguleren.

(3) Continue smeltmethode. De continue smeltmethode is enerzijds afhankelijk van het vallen van het materiaaloppervlak van de ovenmond, en het continu toevoegen van materiaal aan de oven, anderzijds worden de legering en slak die zich in het smeltbad van de oven hebben opgehoopt regelmatig uitgesloten. Bij ondergedompeld smelten met boogreductie is het bedrijfsvermogen vrijwel evenwichtig en stabiel.

(4) Intermitterende smeltmethode. De intermitterende smeltmethode is het concentreren van batches lading die aan de oven worden toegevoegd. Het smeltproces wordt over het algemeen verdeeld in twee perioden van smelten en raffineren, de smeltelektrode wordt begraven in de lading, de raffinage is voltooid, legering en slak worden afgevoerd en vervolgens geladen met nieuw materiaal voor de volgende ovensmelting. Vanwege de verschillende proceskenmerken van elke smeltperiode is ook het bedrijfsvermogen anders.

(5) Slagloze methode. Bij het smelten van ferrolegeringen volgens de slakloze methode wordt gebruik gemaakt van koolstofhoudend reductiemiddel, silica of gereviseerde legering als grondstoffen, en dit wordt continu gesmolten in de elektrische reductieoven.

(6) Slakkenmethode. Slakkenmethode Het smelten van ferrolegeringen gebeurt in de reductieoven of raffinageoven, de keuze van een redelijk slakkensysteem om ferrolegeringen te produceren, de slakken-ijzerverhouding wordt beïnvloed door smeltvariëteiten en grondstoffen die onder de omstandigheden worden gebruikt, en andere factoren.